مادینه                     

 به نام کسانی که اندیشه شان را به نام برابری و عدالت فریاد می کنند.

 وقتی حتی در مبارزه هم برابری نیست , وقتی اعتراض کسی با کلمه و کاغذ و صداست و دیگری تفنگ و باتوم و زندان .... چه می ماند برای نوشتن ؟ وقتی تنها صدا ... تنها صداست که می ماند ! خفه کردن پیشه ای می شود بس مقدس . وقتی جسمت را پشت میله ها می اندازند تا اندیشه ات را زندانی کنند و صدایت را محبوس ٬ پستوی خانه ها پر از جسوران متفکر می شود.

می مانم و بمانید به حرمت کسانی که صدای آزادی خواهشان پستوی خانه شان است. می مانم ٬ بمانید و مبارزه کنیم...