مادینه                     

این چند روز کسی کنارم بود از جنس عشق. زنی که رسالتش را خوب می دانست. دختری که به من آموخت زندگی ارزش تجربه کردن دارد...

و  دوستی که برایم روی دستمال نوشت :

" ساقی به نور باده برافروز جـــــــــــــام ما

                                                  مطرب بگو که کار جهان شد به کام ما

   ما در پیاله عکس رخ یـــــــــار دیده ایم

                                                  ای بی خبر ز لذت شــــــــــــــــــراب ما

هرگز نمیرد آنکه زنده شد دلش به عشق

                                                 ثبت است بر جریده ی عــــــالم دوام ما

                                                                               نیوشکا

                                                                           ۱۹   مرداد   ۸۶ 

                                                                            ۱۶:۳۰     جمعه

                                                                           لابی هتل همـــا ! "

پ.ن:

۲ـ عکاس آرمان است.